Światło & Żywioły: park

Piątek, 9 marca pod wieczór. Kułem monochromatyczne żelazo póki gorące, ale pogoda inna, światło słabsze, mgła zginęła, to i efekty inne.

1. Płock, Tumy. Wieża Zegarowa i Katedra.

2. Płock, Tumy. Katedra i Opactwo Pobenedyktyńskie.

3. Płock, Tumy. Katedra.

4. Płock, Tumy. Katedra.

5. Płock, Tumy. Park koło Wieży Szlacheckiej.

6. Płock, Tumy. Park koło Wieży Szlacheckiej.

7. Płock, Tumy. Park koło Wieży Szlacheckiej, w głębi widok na Wisłę.

8. Płock, Tumy. Park koło Wieży Szlacheckiej, w głębi widok na Wisłę i most.

9. Płock, Tumy. Fragment promenady koło Wieży Szlacheckie.

10. Płock, Tumy. Widok na Wisłę i molo. Po prawej Amfiteatr

11. Płock, Tumy. Fragment promenady, dawny Pałac Biskupi, obecne Sądy.

12. Płock, Tumy. Prastary Dąb koło Sądów.

13. Płock, Tumy. Fragment promenady, opodal dawnego Teatru, później PTTK-u perły soc-architektury,
a obecnie to nie kojarzę co się tam mieści.

Wibrujący płockością, zakuty w spiżu zawadiacki duch Broniewskiego. Nie wspomnę co napisał o pierdolonej płockiej, endeckiej inteligencji, w czasach legionowych, bo kurwa nie wypada przy młodzieży. Poza tym poetą głęboko lirycznym był i łatwo się zakochiwał. Był patriotą i państwowcem. Jednak wspieranie państwowego monopolu, nie odbiło się pozytywnie na jego zdrowiu i reputacji.

Dla niezorientowanych flaga Płocka jest koloru żółtego i niebieskiego z wąskim czerwonym paskiem pośrodku. Jest wzorowana na kolorystyce strojów posłów ziemi płockiej na sejm, nie pamiętam który, odszukam. Teraz dopiero zauważyłem, że czerwone światło wypływa z poziomu czakramu gardła, czyli poziomu mowy i energii. Widać nie ma przypadkowości w świecie, bo poeta mistrzem deklamacji był.